Kazimierz Rafał Chłapowski (ur. 6 stycznia 1872 w Kopaszewie, zm. 26 sierpnia 1923 w Poznaniu) – polski działacz polityczny, urzędnik, poseł na Sejm I kadencji w II RP.
Życiorys Syn Kazimierza (działacza społecznego) i Anny z Chłapowskich, brat Mieczysława, brat stryjeczny Alfreda. Ukończył gimnazjum w Chyrowie, następnie studiował prawo w Wiedniu, Paryżu i na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 1894–1895 odbył obowiązkową służbę wojskową w cesarskiej i królewskiej Armii, w charakterze jednorocznego ochotnika. Na stopień kadeta rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1896 i przydzielony w rezerwie do 2 Galicyjskiego Pułku Ułanów w Tarnowie. Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1898. W 1903 został przeniesiony do cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej i przydzielony do Pułku Ułanów Obrony Krajowej Nr 2 we Lwowie. W 1914 pozostawał w ewidencji c. k. Obrony Krajowej.
Pracował jako urzędnik w Namiestnictwie Kolejowym we Lwowie, później w starostwie w Białej i Samborze;