Korkowce sadzone są jako drzewa ozdobne, szczególnie efektowne w przypadku swobodnego wzrostu (jako soliter), pozwalającego na wyeksponowanie efektownej korony. Z drewna korkowca amurskiego, określanego jako „aksamitne”, wykonuje się narty, a z kory pływaki do sieci rybackich. Dawniej używano jej także do wytwarzania korka gorszej jakości niż w przypadku pochodzącego od dębu korkowego, ale o podobnym zastosowaniu. Wykonywano z kory także płyty izolacyjne. Kwiaty dostarczają pożytku pszczelego (zarówno nektaru jak i pyłku). Kora i olejek z owoców wykorzystywany jest w medycynie.
Naukowa nazwa rodzajowa utworzona została z greckich słów phellos, znaczącego „kora, korek”, i dendron, znaczącego „drzewo”.
Morfologia Pokrój Drzewa (osiągające w naturze do 15 m – P. chinense i 30 m – P. amurense) o grubej, głęboko bruzdowanej, szarej i szarobrązowej korze. Gałązki ciemnofioletowe. Pąki pojedyncze, drobne, osłonięte nasadami liści.
Liście Naprzeciwległe, nieparzysto pierzasto złożone, z 5–13 siedzącymi listkami o brzegach drobno piłkowanych lub karbowanych, z gruczołami w nacięciach blaszki. Liście aromatyczne.