USS Ranger (CV-4) – amerykański lotniskowiec z okresu międzywojennego, używany podczas II wojny światowej. Był to pierwszy amerykański okręt budowany od podstaw jako lotniskowiec, jedyny okręt swojego typu.
Historia Pod koniec lat dwudziestych XX wieku i po wprowadzeniu do służby lotniskowców USS „Langley”, USS „Lexington” i USS „Saratoga”, które jednak były budowane na przebudowanych kadłubach innych okrętów, Stany Zjednoczone przystąpiły do zaprojektowania i budowy lotniskowca od podstaw. Jako że podpisany w 1922 roku traktat waszyngtoński ograniczał tonaż budowanych okrętów, przyjęto, że ten nowy okręt będzie miał wyporność standardową tylko 13 800 t.
W planowanym lotniskowcu zrezygnowano z silnego opancerzenia i uzbrojenia oraz z wysokiej prędkości, lecz dzięki tym ograniczeniom zwiększono znacznie liczbę przenoszonych samolotów. Tylko pod tym względem okręt przewyższał swoich zagranicznych konkurentów, gdyż pod pozostałymi był znacznie słabszy. Wynikało to jednak z planów, według których lotniskowiec miał operować wspólnie z flotą pancerników oraz zabierać na pokład w zasadzie tylko samoloty rozpoznawcze i myśliwskie. Także jego prędkość była dostosowana do ówczesnej prędkości pancerników.