Marian Wisz (ur. 15 lipca 1896 w Rzęsnej Polskiej, zm. ?) – polski żołnierz, urzędnik.

thumb|240px|Tablica na pomniku w Lesku Życiorys Urodził się 15 lipca 1896 w Rzęsnej Polskiej jako syn Ludwika i Franciszki . W roku szkolnym 1908/1909 uczył się w I klasie w C. K. Gimnazjum w Sanoku.

Został członkiem założonej 2 stycznia lub 2 marca 1913 roku Drużyny Bartoszowej w Uhercach. Do tejże drużyny należeli także jego ojciec Ludwik Wisz, pracujący jako leśniczy w Uhercach (naczelnik drużyny, zm. przed 1939), Józefa Wisz (z domu Braczkowska, przed 1939 zam. w Sanoku), Karol Wisz (ur. 1898, przed 1939 leśnik zatrudniony w Nadleśnictwie w Nowym Targu), Kazimierz Wisz (1894–1915, przed 1914 praktykant naftowy), Regina Wisz (po mężu Sziller, przed 1939 zamieszkała w Przemyślu).

Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do oddziałów strzeleckich 4 sierpnia 1914. Został żołnierzem Legionów Polskich (tak samo uczynił Karol Wisz). Do 15 października 1915 służył w szeregach 2 kompanii I batalionu 1 pułku piechoty w składzie I Brygady (analogicznie Karol Wisz i Kazimierz Wisz, w maju 1915 poległy w bitwie pod Konarami/ Klimontowem). 3 stycznia 1915 Marian i Karol Wiszowie otrzymali pochwały piśmienne od brygadiera Józefa Piłsudskiego.