Pnączarek (Ototylomys) – rodzaj ssaków z podrodziny gałęziaków (Tylomyinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące we wschodnim Meksyku (Półwysep Jukatan), w południowo-wschodnim Meksyku (południowe części stanów Tabasco i Chiapas), w Belize, w Hondurasie, Salwadorze, Nikaragui, północno-zachodniej Kostaryce, a także we wschodniej i centralnej części Gwatemali (Coban, Chimoxin, Finca Chamii i Alta Verapaz).
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 124–194 mm, długość ogona 109–174 mm, długość ucha 20–27 mm, długość tylnej stopy 30–34 mm; masa ciała 55–165 g.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1901 roku amerykański zoolog Clinton Hart Merriam w artykule zatytułowanym Siedem nowych ssaków z Meksyku, włącznie z nowym rodzajem gryzoni, opublikowanym w czasopiśmie „Proceedings of the Washington Academy of Science”. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) pnączarek wielkouchy (O. phyllotis).