kandyzowanym przypisywane jest działanie tonizujące i uznawane są za afrodyzjak. Stosowane są w medycynie, zwłaszcza w Wietnamie, Chinach i Japonii.
Morfologia Pokrój Byliny tworzące kępy, z cienkimi, raczej krótkimi kłączami rozgałęziającymi się sympodialnie. Niektóre gatunki z rozłogami. Korzenie cienkie, często z mięsistymi bulwami przy końcach. Liście Skrętoległe, równowąskie do równowąsko lancetowatych, siedzące. Wszystkie odziomkowe skupione kępiasto. Skórzaste i zimozielone. Kwiaty Zebrane w szczytowe grono lub kłos powstające w wyniku redukcji (skrócenia odgałęzień) wiechy. Kwiatostan wznosi się na bezlistnym, mniej lub bardziej wyprostowanym głąbiku, nierozgałęzionym, nagim, cylindrycznym lub spłaszczonym, osiągającym do 40 cm wysokości. Kwiaty wyrastają na wzniesionej lub zwisającej, członowanej szypułce (dłuższej lub krótszej, czasem są niemal siedzące), wsparte są większymi lub mniejszymi przysadkami. Z poszczególnych węzłów wyrastają kwiaty pojedynczo lub w pęczkach po kilka. Okwiat składa się z 6 białych lub jasnofioletowych listków, kształtu dzwonkowatego do gwiaździście rozpostartego. Listki okwiatu są wolne lub zrośnięte u nasady lub wolne. Pręcików jest 6, nasadami nitek są zrośnięte z listkami okwiatu. Nitki długie i cienkie, pylniki tępo zakończone.