W latach 1909–1934 Biblioteka rozwija się rokrocznie wraz z donacjami licznych dobroczyńców, takich jak rodzina du Coëtlosquet, bracia Augustyn i Józef Lémann czy Josef Markwart oraz dzięki publikacjom nadesłanym do recenzji w czasopiśmie Biblica a później również Orientalia. Również dzięki bezpośrednim nabytkom możliwym dzięki środkom Towarzystwa Jezusowego w roku 1934 Biblioteka posiadała, jak stwierdzał ówczesny rektor Instytutu, Augustin Bea, około 100000 woluminów, a więc dwa razy więcej niż w 1914Augustin Bea: Pontificii Instituti Biblici de Urbe.. s. 61.. Wraz ze wzrostem ilości woluminów, latem 1970 zostaje utworzony depozyt dla książek i czasopism rzadziej konsultowanych ze względu na ich wiek. Ta inicjatywa zostaje podjęta przez o. Saverio Corradino SJ, odpowiedzialnego za Bibliotekę w latach 1975–1983, który począwszy od roku 1976 rozpoczyna przenoszenie do nowego depozytu wszystkich dzieł sprzed XIX wieku. Ważnym etapem w historii Biblioteki jest również rok 1992, kiedy jej katalog został skomputeryzowanyMaurice Gilbert, Il Pontificio Istituto Biblico.. s.