W roku 1568 król Zygmunt II August nadał przywilej de non tolerandi Christianis Żydom zamieszkującym podkrakowski Kazimierz. Prawdopodobnie w tym samym roku taki sam akt nadany został Żydom z Podzamcza, odseparowanej dla nich części Lublina. W roku 1633 król Władysław IV Waza nadał Privilegium de non tolerandis Christianis zamieszkanej przez ludność żydowską dzielnicy Poznania – równolegle w Wilnie powstała pierwsza na Litwie wydzielona dzielnica dla Żydów (getto). W 1645, za panowania tego samego władcy, przywilej de non tolerandis Christianis nadany został wszystkim gminom żydowskim na Litwie (w granicach Wielkiego Księstwa Litewskiego).
Przypisy
Kategoria:Historia Żydów w Polsce Kategoria:Przywileje w historii Polski