Henryk Nowolecki (ur. 15 lipca 1896 w Warszawie, zm. 22 sierpnia 1920 pod Dunajcami) – podporucznik Legionów Polskich, kawalerzysta Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Eugeniusza – urzędnika i Michaliny z domu Orłowskiej, urodzony w Warszawie 15 lipca 1896. Tam też uczęszczał do gimnazjum, a następnie studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim. Należał do skautingu.
W sierpnia 1915 wstąpił do Legionów Polskich i został przydzielony di 5 pułku piechoty. 4 lipca 1916 został ranny w nogę w bitwie pod Kostiuchówką, po której dostał się do niewoli rosyjskiej. W zaborze rosyjskim działał w POW w Moskwie i Kijowie.
Od listopada 1918 służył w odrodzonym Wojsku Polskim, jako żołnierz w 1 pułku szwoleżerów. W stopniu podporucznika walczył na froncie wojny polsko-bolszewickiej, gdzie dowodził plutonem. Na początku 1919 został ranny w plecy podczas bitwy o Włodzimierz Wołyński. Poległ podczas walk 22 sierpnia 1920 niedaleko miejscowości Dunajce, trafiony kulą w usta.