Kaplica cmentarna w Rosi jest odosobnionym na terenie grodzieńszczyzny przykładem architektury neoromańskiej. Wśród budowli sakralnych powstających tam na początku XX wieku (po tzw. ukazie tolerancyjnym z 1905 r.), prawie bez wyjątku króluje neogotyk, wybierany świadomie jako styl wyróżniający świątynie katolickie. Nieznany jest jej projektant, wiadomo natomiast, że budową zajmował się Teofil Łuba, który był także projektantem niezrealizowanej dzwonnicy przy roskim kościele.
Poprawność, a nawet oryginalność form kaplicy pozwalają widzieć w autorze jej projektu wykształconego architekta, którego pozyskanie, uwzględniając koneksje fundatora, nie było trudne. Możliwe jest, że projektant pochodził ze środowiska architektów krakowskich, gdzie Potocki spędzał znaczną część roku. Jednak wszystkie materiały budowlane – począwszy od elementów kamiennych czy blach, aż po dekoracyjne witraże – były zamawiane w zakładach warszawskich. Nie można także pominąć faktu, że kaplica została zbudowana z cegły pochodzącej z cegielni w Rosi i tu też musiały być wykonane wszystkie kształtki i profile, co dobrze świadczy o poziomie zakładu.