Południowe stoki Kyjova są wyraźnie stromsze niż północne i są przeważnie kamieniste, miejscami pokryte kamiennymi usypiskami, a nawet niewielkimi piargami. Rosną na nich buczyny ze znacznym udziałem jesionu, jawora i brzostu, które w miejscach najbardziej kamienistych niemal zupełnie wypierają buk. U najgrubszego rosnącego tu jawora stwierdzono obwód w pierśnicy równy 390 cm. Występujący w podszycie podrost jesionu i jawora jest intensywnie zgryzany przez zwierzynę płową. W runie licznie występuje lulecznica kraińska, podlegająca ochronie gatunkowej. Ten fragment rezerwatu wydaje się być najbardziej dziewiczym: ślady ludzkiej działalności w postaci starych odziomków ściętych drzew spotyka się nielicznie i tylko na skrajach obszaru chronionego.
Na terenie rezerwatu pojawiają się regularnie wszystkie największe drapieżniki Karpat: niedźwiedź brunatny, wilk europejski i ryś euroazjatycki. Wśród ptaków występuje m.in. kilka gatunków dzięciołów i sów (np. puszczyk uralski). Na całym terenie rezerwatu znajduje się znaczna ilość stojącego i leżącego martwego drewna we wszystkich stadiach rozkładu, będącego siedliskiem wielu gatunków bezkręgowców, m.in. nadobnicy alpejskiej.