W 1919 powrócił do kraju. Walczył na froncie polsko-bolszewickim. Poległ 14 sierpnia 1920 dowodząc I batalionem 1 Syberyjskiego pułku piechoty w czasie bitwy o Borkowo, gdy na czele nielicznego oddziału ochotników zdobył w walce na bagnety umocnione pozycje nieprzyjaciela. Za czyn ten odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu „Virtuti Militari”. 23 października 1920 został pośmiertnie zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920, jako oficer byłej 5 Dywizji Strzelców Polskich w stopniu majora, w piechocie, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej.
Był kawalerem, bezdzietnym.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 173 – pośmiertnie, 26 marca 1921 Krzyż Niepodległości – pośmiertnie, 7 lipca 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”, jako ś.p. mjr Jan Czaplo. Order Świętego Stanisława 2 stopnia z mieczami – 31 marca 1917 Order Świętego Stanisława 3 stopnia z mieczami i kokardą – 4 września 1916 Order Świętej Anny 4 stopnia z napisem na szabli „Za odwagę” – 9 maja 1916
Przypisy
Bibliografia