Władysław Orczykowski (ur. 4 marca 1899 w Gowarzewie, zm. 14 lipca 1919 pod Tarnopolem) – żołnierz Legionów Polskich, armii niemieckiej i plutonowy Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Stanisława i Magdaleny z Krychów, urodzony 4 marca 1899 w Gowarzewie. Był uczniem szkoły realnej, a także należał do skautingu.
W czasie I wojny światowej – w wieku 15 lat – w okresie Bożego Narodzenia 1914, zgłosił się jako ochotnik do Legionów Polskich w Jabłonowie. Przydzielono go do II baonu 3 pułku piechoty. 5 lipca 1916 został ranny pod Wołczeckiem, a następnie leczono go w szpitalu Obrony Krajowej w Rzeszowie. W 1917, po kryzysie przysięgowym, został wcielony do Armii Cesarstwa Niemieckiego. Walczył na froncie francuskim, gdzie w 1918 dostał się do niewoli. We Francji wstępuje do Armii Polskiej gen. Józefa Hallera. Po powrocie do Polski, 6 listopada 1918 wstąpił do Wojska Polskiego i służył w 8 kompanii 3 pułku piechoty Legionów. Walczył z nim na froncie galicyjskim z Ukraińcami. Szczególnie odznaczył się pod Tarnopolem, gdzie poległ w walce 14 lipca 1919. Za bohaterskie czyny odznaczono go pośmiertnie orderem „Virtuti Militari” V klasy.
Był kawalerem.