Maria Markowicz-Łohinowicz (ur. 19 listopada 1933 w Warszawie, zm. 6 czerwca 1974) – polska chemik i geolog.
Życiorys Urodziła się w Warszawie w rodzinie działaczy komunistycznych Józefa Łohinowicza i Heleny Markowicz. Ojciec był nauczycielem wiejskim i przywódcą białoruskiego i polskiego ruchu robotniczego. W 1936 wyjechał z Danii do ZSRR, gdzie został uwięziony i prawdopodobnie w 1940 zmarł. W latach 1934–1938 Maria przebywała w rodzinie zastępczej w Kopenhadze, później w latach 1938–1939 wraz z matką, działaczką i historykiem ruchu robotniczego, w Warszawie. Następnie została umieszczona w polskich domach dziecka w Samarkandzie i Zagorsku pod Moskwą. W kwietniu 1945 powróciła z matką do Warszawy, w 1951 zdała maturę i została skierowana na studia do Instytutu Chemiczno-Technologicznego im. D. Mendelejewa w Moskwie. Tam ukończyła Wydział Technologii Związków Organicznych – dyplom z 18 czerwca 1956. 1 września 1956 rozpoczęła pracę zawodową w Instytucie Tworzyw Sztucznych w Warszawie. W 1957 ukończyła zorganizowany przez Polskie Towarzystwo Chemiczne kurs chromatografii. 7 października 1957 przyznano Jej tytuł naukowy asystenta przy Zakładzie Tworzyw Kondensacyjnych Instytutu Tworzyw Sztucznych. Urzędowo zmieniła nazwisko z Markowicz na Markowicz-Łohinowicz na podstawie orzeczenia Rady Narodowej m. st.