W 1923 roku został mianowany p.o. dowódcy VII dywizjonu wywiadowczego, a 28 grudnia tego roku został oficerem taktycznym 3. pułku lotniczego. W 1924 roku odbył kurs doskonalący w Rembertowie, po którym został mianowany na oficera wyszkolenia 3 pl. 16 kwietnia 1925 roku został mianowany dowódcą II dywizjonu lotniczego. 25 stycznia 1927 roku przeszedł na stanowisko dowódcy I dywizjonu lotniczego.

W grudniu 1929 roku, po ukończeniu kursu próbnego i odbyciu stażu liniowego, został powołany na dwuletni kurs 1929/31 w Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie. Z dniem 1 września 1931 roku, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera dyplomowanego, został przeniesiony do 1 pułku lotniczego w Warszawie na stanowisko dowódcy I dywizjonu. W tym czasie ukończył dodatkowo kurs wyższych dowódców lotniczych, kurs obrony przeciwlotniczej w Modlinie i kurs szybowcowy w Wojskowym Obozie Szybowcowym w Ustjanowej. Z dniem 30 czerwca 1934 roku, po uzyskaniu prawa do pełnego uposażenia emerytalnego, został przeniesiony w stan spoczynku.