Po odejściu z wojska w 1935 roku związał się z lotnictwem cywilnym. W Państwowym Urzędzie Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego w Warszawie objął stanowisko kierownika sportów specjalnych (Lotniczego Przysposobienia wojskowego, samolotowego, szybowcowego). W maju 1936 roku brał udział w oblotach wodnoszybowca MT-1. Latem 1936 roku w morskim dywizjonie lotniczym w Pucku prowadził próbny kurs pilotażu tego wodnoszybowca.

Zorganizował dwanaście klubów szybowcowych, m.in. w Poznaniu, Warszawie, Wilnie, Tarnopolu, Okuniewie i Zakopanem oraz Klub Szybowcowy Pocztowej Kasy Oszczędności. Brał udział w wielu zawodach lotniczych w kraju jako komisarz sportowy.

W 1945 roku przez trzy miesiące pełnił obowiązki redaktora naczelnego „Skrzydlatej Polski”, w reaktywowanym Aeroklubie Rzeczypospolitej Polskiej zasiadał w Zarządzie ARP, był w nim komisarzem sportowym. Od 1954 roku jako specjalista lotniczy był zatrudniony w Terenowej Obronie Przeciwlotniczej, w 1956 roku został członkiem Komisji Historycznej Aeroklubu.