Pierwszy fraktal miał być dziełem sztuki. Pokazany był na okładce Scientific American w 1985 roku. Był utworzony z potencjalnej funkcji w dziedzinie, poza zbiorem Mandelbrota. Funkcja ta rośnie jednak na tyle szybko w pobliżu granicy, że twórca musiał pozwolić, by utworzony na obrazie krajobraz opadł w dół.

Fraktale wszelkiego rodzaju zostały wykorzystane jako podstawa sztuki cyfrowej i animacji. Kolorowa grafika wysokiej rozdzielczości stała się coraz bardziej dostępna w laboratoriach naukowych w połowie lat osiemdziesiątych. Naukowe formy sztuki, w tym sztuka fraktalna, rozwinęły się niezależnie od kultury głównego nurtu. Począwszy od dwuwymiarowych szczegółów fraktali, takich jak zestaw Mandelbrota. Znalazły artystyczne zastosowanie w dziedzinach tak różnorodnych, jak generowanie tekstur, symulacja wzrostu roślin i generowanie krajobrazu.

Artyści Sztuką fraktalną zajmowali się m.in.: Desmond Paul Henry, Hamid Naderi Yeganeh, Bruno Degazio oraz William Latham.

Sztuka fraktalna jest wystawiana w międzynarodowych galeriach sztuki. Jedną z pierwszych wystaw, na której zaprezentowano tego rodzaju propozycje, była podróżująca wystawa prac naukowców z Uniwersytetu w Bremie „Map Art”.

Przypisy

Kategoria:Dziedziny sztuki Kategoria:Sztuka nowych mediów