Józef Leon Czerniatowicz (ur. 9 kwietnia 1895 w Peczeniżynie, zm. 28 lutego 1962 w Katowicach) – żołnierz Legionów Polskich, oficer Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 9 kwietnia 1895 w Peczeniżynie, w rodzinie Michała, stolarza, i Teresy z Cimpryczów. Absolwent seminarium nauczycielskiego. Od 1913 w Związku Strzeleckim, a od maja 1914 w XXXVIII Polskiej Drużynie Strzeleckiej w Kołomyi.
W sierpniu 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Po kryzysie przysięgowym wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej.
W 1918 zaciągnął się do odrodzonego Wojska Polskiego. Na froncie ukraińskim walczył między innymi o Lwów. W marcu 1919 mianowany podporucznikiem. Na czele kompanii 6 pułku piechoty Legionów walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Pod Łubinem, głębokim obejściem zdobył baterię bolszewicką przyczyniając się do opanowania przeprawy na Narwi. Za czyn ten odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.