Kajetan Bojarski (ur. 11 lipca 1873 we Lwowie, zm. 16 grudnia 1933 w KrynicyLudwik Gomolec, biogram, w: red. Jan Hellwig, Amatorski zorganizowany ruch śpiewaczy Wielkopolski w latach 1892–1992, Wielkopolski Związek Śpiewaczy, Poznań, 1990, s. 338-339) – polski śpiewak (tenorJ. Niezgoda, Ś. P. BOJARSKI KAJETAN), działacz ruchu śpiewaczego, sędzia.
Życiorys Był synem Alfreda i Ludwiny z Dydyńskich. Ukończył lwowskie Gimnazjum Stefana Batorego, a potem Wydział Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza. Pracował jako sędzia w Budzanowie, Rudkach i Samborze, i w tych miejscowościach zakładał koła śpiewacze. Był też współzałożycielem chóru męskiego Echo-Macierz we Lwowie. Działał też w chórach: akademickim, sokolim i Lutnia Macierz.
W 1919 zamieszkał w Poznaniu na ul. Chełmońskiego. Był członkiem poznańskiego chóru Echo, a także jego prezesem w latach 1920–1926 i 1930-1933. Zawodowo pracował w Sądzie Apelacyjnym w Poznaniu jako sędzia i wiceprezes tej instytucji. Od 1927 do 1929 był prezesem Wielkopolskiego Związku Śpiewaczego. W 1933 odszedł na emeryturę i przeniósł się do Krynicy, gdzie zamieszkał we własnej willi Echo i założył chór męski Echo Krynickie. Zmarł nagle. Pochowano go na cmentarzu w Krynicy.