W 1873 dokonano rozbiórki znacznej części zamku, aby rozbudować budynki szkolne, m.in. zburzono górne kondygnacje budynku głównego, zabudowania gospodarcze i część fortyfikacji (murów) obronnych, wieżę bramną pozostawiono. W latach 1874–1876 na placu zamkowym wzniesiony został nowy okazały neogotycki gmach z nietynkowanej cegły, tzw. Szkoła Zamkowa. W szkolny budynek wkomponowano wówczas starą wieżę bramną, łącząc w ten sposób oba skrzydła, a zarazem udostępniając młodzieży dawną biskupią kaplicę. Nowy budynek ozdobiony został kilkoma szczytami z małymi sterczynami i blendami. Fasadę pomiędzy pierwszym a drugim piętrem rozdzielały zdobienia maswerkowe. Budowa szkoły trwała 2 lata, jej koszt wyniósł 300 tys. marek. Nowy budynek miał 36 m długości. Na parterze głównego skrzydła znajdowały się: kotłownia, jadalnia seminarzystów, kuchnia oraz spiżarnia. Na parterze były klasy szkolne, gabinet przyrodniczy, pokój nauczycielski i izba chorych. Na parterze skrzydła wschodniego była tzw. szkoła ćwiczeń (zakład dla głuchoniemych). Na pierwszym piętrze znajdowały się sale mieszkalne uczniów seminarium nauczycielskiego oraz aula z organami. Na drugim piętrze była wielka sypialnia na 80 łóżek, a w skrzydle wschodnim przeszklona klasa rysunków.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Seminarium Nauczycielskie w Braniewie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.