Koncepcję procesu twórczego zgodnie z którą zawsze składa się on z czterech etapów zachodzących w odpowiedniej kolejności stworzył brytyjski uczony Graham Wallas. Przedstawił ją po raz pierwszy w książce z 1926 r. pod tytułem The Art of Thought. We współczesnych teoriach procesu twórczego zrywa się z powyższym schematem. Zwłaszcza Edward Nęcka w swojej koncepcji interakcji twórczej wskazuje na to, że dzielenie procesu twórczego na etapy nie tylko nie jest konieczne, ale może prowadzić wręcz do formułowania fałszywych wniosków, gdyż dla twórczości typowe jest zarówno wracanie do wcześniejszych momentów (a więc tego, co już zostało ustalone), jak też wybieganie myślą do przoduE. Nęcka, Twórczość. [W:] J. Strelau (red. nauk.), Psychologia. Podręcznik akademicki. Tom 2. Psychologia ogólna, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdańsk 2000, s. 789–790.. Inaczej mówiąc, z perspektywy współczesnych teorii proces twórczy nie jest tak uporządkowany i schematyczny jak zakładały to teorie klasyczne.