Jan Kraus (ur. 7 kwietnia 1898 w Lublinie, zm. 26 grudnia 1972 we Wrocławiu) – szwoleżer Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie Ignacego i Heleny z domu Sztettner. Wykształcenie zdobył w domu. Terminował u mistrzów piekarskich by następnie w 1914 otworzyć własną piekarnię w Lublinie. W 1918 włączył się w działalność Polskiej Organizacji Wojskowej. 14 listopada 1918 zgłosił się na ochotnika do Wojska Polskiego. Został przydzielony do 2 szwadronu 1 pułku szwoleżerów. Przeszedł cały szlak bojowy tego pułku w czasie wojny polsko-bolszewickiej. 29 sierpnia 1920 w szarży na folwark Arcelin: „w nadzwyczajnie trudnym terenie, przy kilkunastokrotnej przewadze, przy silnym ogniem, wyrządzającym wielkie straty w szwadronie, jechał jeden z pierwszych w szwadronie z okrzykiem: Naprzód! Pierwszy dojechał do armaty stojącej na pozycji i unieszkodliwił ją”. Za ten czyn został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari nr 3474.