Przykładem jest granatowy policjant, u którego znaleziono donos na żołnierzy ruchu oporu do Gestapo. Wyrok na policjancie wykonano w jego mieszkaniu w Pruszkowie.
31 lipca 1944 brał udział w akcji przetransportowania całego magazynu broni dla 3 kompanii V zgrupowania z ulicy Marszałkowskiej 47 na ulicę Rozbrat. W czasie powstania warszawskiego walczył na Czerniakowie i w Śródmieściu Południowym, biorąc udział w walkach o Politechnikę. Na Czerniakowie zorganizował produkcję granatów z materiałów wybuchowych zgromadzonych w konspiracji. Był ranny w wyniku ostrzału artyleryjskiego budynku na ulicy Solec 2, w którym odbywała się produkcja.
W czerwcu 1945 roku, po powrocie z obozów jenieckich wrócił do Warszawy i zaangażował się w odbudowę miasta. Pracował między innymi w „SPB” – Społeczne Przedsiębiorstwo Budowlane i w „BOR” – Budowa Osiedli Robotniczych, gdzie kierował budową Osiedla Mirów zarządzając grupą około 1500 osób. W 1949 roku wygrał konkurs organizowany przez „Życie Warszawy” na najszybszą budowę bloku mieszkalnego w stanie surowym, o określonej kubaturze. Stanisław Sobiesiak zgłosił budowę budynku przy ulicy Elektoralnej, róg Marchlewskiego.