Jak wiadomo bowiem balet to sztuka młodości, którą zwłaszcza „danseur noble” i "primabalerina" muszą wykorzystać do maksimum w stosunkowo krótkim czasie ich kariery scenicznej.

Takiemu idealnemu wzorcowi niełatwo było jednak dorównać. Dlatego historia światowego baletu notuje też wielu innych świetnych tancerzy, którzy nie posiadali aż tak idealnych warunków zewnętrznych, a jednak na tyle wyróżniali się talentem, techniką i osobowością, że także oni zasłynęli jako odtwórcy głównych ról w wielkim klasycznym i współczesnym repertuarze romantycznym. Najbardziej znani u nas spośród nich byli w XX wieku: Wacław Niżyński, Rudolf Nuriejew, Władimir Wasiljew i Michaił Barysznikow.

Ważniejsi "danseurs nobles" Za tancerzy tego typu lub bliskich temu ideałowi uważani byli również w swoich latach m.in.: Jean Dauberval, Auguste Vestris, Jules Perrot, Pierre Gardel, Lucien Petipa, Pawieł Gerdt, Wasilij Tichomirow;