Z kolei na powojennej scenie warszawskiej tańczyli m.in. Wojciech Wiesiołłowski (pseudonim Woytek Lowski), Feliks Malinowski, Gerard Wilk, Waldemar Wołk-Karaczewski i Sławomir Woźniak. Oni również rozwinęli z czasem lub finalizowali swoje kariery za granicą.
Współcześnie na polskiej scenie baletowej warunki i osobowość artysty typu „danseur noble” najpełniej uosabia Vladimir Yaroshenko, pierwszy tancerz Polskiego Baletu Narodowego.
Bibliografia Paweł Chynowski, Danseur noble [w:] Waldemar Wołk-Karaczewski nasz danseur noble, Towarzystwo Miłośników Ziemi Ciechanowskiej, Ciechanów 2019. . Jean-Georges Noverre, Lettres sur la danse, sur les ballets et les arts. St. Petersbourg, 1803. Jean Georges Noverre, Teoria i praktyka tańca prostego i komponowanego, sztuki baletowej, muzyki, kostiumu i dekoracji, przekład i opracowanie Irena Turska, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław, 1959. Carlo Blasis i jego „Podstawowa rozprawa…, przekład i opracowanie Janina Pudełek [w:] „Taniec”, Polski Teatr Tańca – Balet Poznański, 1984. Walter Terry, Great male dancers of the ballet, Anchor Press, New York, 1978. .