Przy wsparciu swojej siostry Janiny Trent zorganizował dla Poli miejsce w Skawinie, gdzie zamieszkała u Marii Kiebuzińskiej, teściowej burmistrza Skawiny i pracowała w miejscowym szpitalu pod nazwiskiem Stebnicka. Pola Wahl przeżyła wojnę; utrzymywała kontakt z Tadeuszem Dzikiem aż do śmierci w 1982. Wojnę przeżył także Julian. Maksymilian zginął w KL Mauthausen, zaś Leon w KL Auschwitz-Birkenau, jego żona zmarła w getcie na tyfus. Fryderyk został zastrzelony po tzw. aryjskiej stronie.
Tadeusz Dzik organizował fałszywe dokumenty także dla innych mieszkańców getta krakowskiego m.in.: Samuela Scheindlingera, Runi Graj i jej brata, Izydora i Heleny Morgensternów oraz Sary Stern i jej męża. Pomagał także Frani Bilfeld (po mężu Reisman), którą poznał w getcie. Po likwidacji getta Frania znalazła się w obozie przy krakowskiej fabryce „Kabel”. Dzik przekazywał jej żywność. Frania przeżyła wojnę i wyjechała do Francji, następnie do Izraela.
Tadeusz Dzik po wojnie zamieszkał w Gdyni, gdzie pracował jako adwokat. Do ostatnich lat życia był czynny zawodowo.