Władysław Leon Stiasny (ur. 21 czerwca 1906 w Krakowie, zm. 9 grudnia 1988 tamże) – polski piłkarz występujący na pozycji obrońcy, trener.

Kariera Stiasny był przez całą karierę piłkarską związany z Cracovią. Treningi rozpoczął w 1923 roku w zespole juniorów, zaś po pięciu latach został przesunięty do seniorów, których trenował wówczas Józef Kałuża. W „Pasach” zadebiutował 1 listopada 1928 roku podczas przegranego 4:3 meczu z Czarnymi Lwów; do wyjściowego składu włączono go pod nieobecność Stanisława Ptaka. W sezonie 1932 Stiasny wywalczył z Cracovią mistrzostwo, zaś sezonie 1934 wicemistrzostwo Polski. Po zakończeniu kariery piłkarskiej pracował w charakterze pracownika banku, którą porzucił w 1952 roku na rzecz szkolenia młodzieży i trenerów. W latach 1955–1958 i 1960–1964 prowadził reprezentację Polski juniorów. W 1961 roku zdobył z nią srebrny medal na mistrzostwach Europy w Portugalii. Cztery lata później uzyskał tytuł trenera I klasy. Stiasny był trenerem reprezentacji Krakowa oraz koordynatorem przy Małopolskim Związku Piłki Nożnej.