W 1913 roku z powodzeniem ubiegała się o pracę jako chirurg okrętowy na statku SS Nigaristan w rejsie do Wielkiej Brytanii. Pracowała później na tym samym stanowisku na statku linii Glasgow SS Glenlogan, który zabrał ją do Indii i Japonii, zanim wróciła do Isfahanu w 1914 roku.
Serbia Po wybuchu I wojny światowej przeczytała o braku lekarzy w Serbii. Pierwsza faza kampanii austro-węgierskiej przeciwko Serbii spowodowała ciężkie straty armii serbskiej i epidemię tyfusu wśród ludności wojskowej i cywilnej. Epidemia osiągnęła swój szczyt w marcu 1915 roku, kiedy oszacowano, że tyfus dotknął około 150 000 osób, z czego około 30 000 zmarło.
Elizabeth Ross przybyła do Serbii w styczniu 1915 roku i zgłosiła się na ochotnika do pracy w Kragujevac, mieście najbardziej dotkniętym epidemią, w którym chorzy stanowili prawie 10 procent wszystkich przypadków w Serbii. Duży szpital wojskowy, w którym pracowała był przepełniony ofiarami tyfusu, nie było w nim warunków do leczenia chorych, a pomocniczy personel medyczny nie był wykwalifikowany, prócz tego nie było ogrzewania i brakowało żywności. Ross do pomocy miała jedynie dwóch greckich lekarzy, którzy także zgłosili się na ochotników. Szpital nie był przystosowany do leczenia tak dużej liczby chorych.