W 1923 roku mistrzostwa nie odbyły się. Rok później w Poznaniu zawody ponownie rozegrano wspólnie z rywalizacją o mistrzostwo miasta – także i tym razem mistrzostwami kraju uznano tylko konkurencje singlowe, a zwycięzcy zawodów deblowych są wliczani w poczet mistrzów Poznania. W 1926 roku we Lwowie po raz pierwszy oficjalnie walczono o mistrzostwo Polski w grze podwójnej kobiet.
W 1932 roku w Krakowie Jadwiga Jędrzejowska musiała się wycofać z rozgrywek deblowych i mikstowych z powodu choroby. Jednak za zgodą przeciwniczki w półfinale singla – Elżbiety Stephan – i ewentualnej rywalki w finale – Wandy Dubieńskiej – oraz samej Jędrzejowskiej, zgodzono się na wstrzymanie rywalizacji do czasu wyzdrowienia obrończyni tytułu. W ten sposób późniejsza finalistka turniejów wielkoszlemowych najpierw pokonała Stephan 25 września wynikiem 6:1, 6:0, a następnie okazała się lepsza od Dubieńskiej w finale mającym miejsce 27 września, choć same mistrzostwa Polski zaplanowane były na dni 30 sierpnia–6 września. W 1937 roku Polski Związek Lawn Tenisowy swoją uchwałą przyznał Jędrzejowskiej tytuł honorowej mistrzyni Polski, ponieważ nie mogła ona uczestniczyć w tegorocznych zawodach z powodu gry w prestiżowych turniejach poza granicami kraju.