Tadeusz Jan Żuwała (ur. 3 czerwca 1913 w Krakowie, zm. 8 września 1990 tamże) – polski piłkarz występujący na pozycji pomocnika, trener, w czasie II wojny światowej żołnierz Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej.
Życiorys Ojciec Tadeusza Żuwały pochodził z Wróźenic. Znalazł pracę w Krakowie jako kolejarz. Początkowo rodzina mieszkała w Rakowicach, gdzie urodził się Tadeusz i jego brat Adam. W 1921 r. mieszkali przy ul. Starowiślnej w KrakowieSpis Ludności miasta Krakowa z 1921 r. poz. 10800 str. 406 - 407.. Przenieśli się na ul. Mogilską, skutkiem czego Tadeusz Żuwała zaczął uczęszczać do Szkoły Podstawowej nr 39 gdzie poznał przyszłych założycieli Dąbskiego Kraków (był jego wychowankiem), w którym występował w latach 1928–1931. Następnie grał w Czarnych Kraków (1931–1934) oraz Lechii Lwów (1935–1936). W sezonie 1937 przeniósł się do pierwszoligowej Cracovii, z którą zdobył wtenczas tytuł mistrza Polski. Żuwała zadebiutował w „Pasach” 2 maja 1937 roku w wygranym 5:1 meczu z Pogonią Lwów. Po zakończeniu sezonu został piłkarzem Sokoła Mielec (1937–1938), skąd trafił do Junaka Drohobycz (1938–1939). W czasie II wojny światowej uczestniczył w rozgrywkach konspiracyjnych w barwach Cracovii oraz był żołnierzem Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej. Nosił pseudonim „Rezuła”.