z tyłu płoza ogonowa, wykonana z okutego drewna, także amortyzowana sznurem gumowym.
Napęd stanowił chłodzony powietrzem, czterosuwowy dwucylindrowy płaski silnik tłokowy o mocy startowej 22 kW (30 KM) przy 1300 obr./min i masie 60 kg, napędzający stałe, drewniane, dwułopatowe śmigło ciągnące o średnicy 1,9 metra (zaprojektowane i wykonane samodzielnie przez konstruktorów). Silnik mocowany był śrubami do pierwszej wręgi kadłuba i podwieszony na dwóch stalowych rurach do wieżyczek mocujących płat; osłona silnika wykonana była z blachy aluminiowej. Obciążenie mocy wynosiło 7,2 kg/KM dla P-V i 7,8 kg/KM dla P-Va. Zbiornik paliwa o pojemności 16 litrów znajdował się na kadłubie za silnikiem. Prędkość maksymalna wynosiła 150 km/h, prędkość przelotowa 125 km/h, zaś prędkość minimalna 75 km/h. Normalny czas lotu wynosił 1 godzinę, zaś maksymalny – 2,5 godziny. Maszyna osiągała pułap praktyczny 2800 metrów z prędkością wznoszenia wynoszącą 2,8 m/s (czas wznoszenia na wysokość 1000 metrów wynosił 7 min). Samolot charakteryzował się rozbiegiem wynoszącym 80 metrów i dobiegiem 60 metrów.