Boks i wrestling thumb|Hodge (początek lat 70. XX wieku) W październiku 1959 debiutował we wrestlingu. Jego trenerami byli Leroy McGuirk i Ed „Strangler” Lewis. W czasie kariery zawodowego zapaśnika Hodge zdobył kilka tytułów mistrzowskich federacji National Wrestling Alliance (NWA). W 2007 został wprowadzony do Professional Wrestling Hall of Fame and Museum. W 2005 i 2012 pojawiał się okazyjnie podczas odcinków WWE Raw nagrywanych w Oklahomie (u boku komentatora Jima RossaRanking the 20 Toughest Pro Wrestlers of All Time, bleacherreport.com, [dostęp: 2020-0104].). Bret Hart określił Hodge’a jednym z największych zapaśników we wrestlingu i zapasach amatorskich jaki kiedykolwiek istniałTranscript of Bret Hart’s Hall of Fame speech, baltimoresun.com, [dostęp 2020-01-04]..
Hodge był również pięściarzem – stoczył 17 walk amatorskich (12 wygrał przez nokaut, nie przegrał ani razu). Walczył również zawodowo. Jego rekord w boksie zawodowym wynosi 10 walk (8 zwycięstw oraz 2 porażki), przy czym potwierdzonych zwycięstw zawodowych zaliczono mu siedemDan Hodge, boxrec.com, [dostęp 2020-01-04].. Jest również zwycięzcą turnieju U.S. Golden Gloves z 1958. Zawodową karierę bokserską zakończył w lipcu 1959.