Ścieżkę dźwiękową skomponował Bill Conti, ponieważ główny kompozytor filmów z tej serii, John Barry, nie był w stanie pracować w Wielkiej Brytanii ze względów podatkowych (podobnie jak wielu dobrze zarabiających Brytyjczyków, wyemigrował z kraju w latach siedemdziesiątych). Barry polecił Conti jako możliwą alternatywę. Podczas głównej sekwencji pościgu narciarskiego (utwór Runaway) Conti pokazał, że znał się na muzyce poprzednich filmów Bonda, ponieważ udaje mu się przywołać wspomnienia muzyki z poprzedniej akcji narciarskiej w filmach W tajnej służbie Jej Królewskiej Mości i Szpieg, który mnie kocha. Ten jedyny jak dotąd wkład Conti'ego w serię filmów o Bondzie, został wydany jako album równolegle z wydaniem filmu, a później na bootlegowej płycie kompaktowej w połączeniu z muzyką Johna Barry'ego z Octopussy. Kiedy ścieżka dźwiękowa została oficjalnie wydana na CD w 2000 roku, dodano sześć bonusowych utworów, które dodatkowo pokazały wszechstronne podejście Conti'ego do filmu, pomagając produkcji w powrocie do twardszego, bardziej realistycznego Jamesa Bonda. Nie wydany na płycie, lecz ujęty w filmie jest także krótki hołd dla znanego motywu Johna Williamsa z filmu Szczęki, gdy nieoczekiwany podwodny horror (okazuje się, że jest atakującym jest nurek w skafandrze głębinowym JIM) zbliża się do zatopionego statku.