Vander Wal wyróżnia dwa rodzaje folksonomii: szeroką i wąską. Szeroka folksonomia powstaje, gdy wielu użytkowników może zastosować ten sam znacznik do elementu, dostarczanie informacji, o których znaczniki są najbardziej popularne. Wąska folksonomia występuje, gdy użytkownicy, zazwyczaj mniej liczne i często w tym twórcy tego elementu, oznaczyć pozycję za pomocą znaczników, które każdy może mieć zastosowanie tylko raz. Choć zarówno szerokie i wąskie kategoryzacyjne umożliwić możliwości wyszukiwania treści poprzez dodanie powiązanych słowo lub frazę do obiektu, szeroki folksonomia umożliwia sortowanie na podstawie popularności każdego znacznika, a także śledzenie pojawiających się tendencji w wykorzystaniu znacznika i rozwijanie słownictwa.
Studia akademickie Folksonomia jest obecnie rozumiana w pewnym stopniu jako tagowanie, oznaczanie. Socjologowie i antropologowie od dawna zajmowali się problemem klasyfikacji przez ludzi – w jaki sposób zwykli ludzie (nie-eksperci) klasyfikują świat wokół siebie. Przykładem jest książka Harolda Conklina (1972, ).
Folksonomia sprawdza się najlepiej, kiedy duża liczba osób opisuje tę samą porcję informacji.