Armią rewolucyjną w Nayarit dowodził Lázaro Cárdenas. Po zakończeniu walk nastał okres spokoju, który zakłóciło jedynie powstanie cristero (lata 20.), skierowane przeciwko antyklerykalnemu rządowi federalnemu.
W latach 50. i 60. na terenie stanu przeprowadzono program modernizacji rolnictwa. Mimo tego Nayarit pozostało jedną z najbiedniejszych i najsłabiej rozwiniętych części Meksyku.
Warunki geograficzne i klimatyczne Większość mieszkańców Nayarit żyje w rozległych dolinach. Główne miasta: Tepic i Xalisco znajdują się w Dolinie Matatipac a Compostela w Dolinie Coatlán. W górzystej wschodniej części znajdują się najwyższe szczyty: San Juan, Sangangüey, El Ceboruco, Cumbre de Pajaritos i Picachos.
Nayarit dysponuje linią brzegową o długości 289 km. Przy wybrzeżu znajdują się grupy wysepek, które są częścią terytorium stanowego (są to m.in. Islas Marías, Isla Isabel i Las Marieta).
Głównymi rzekami są: Santiago, San Pedro i Acaponeta. Rzeka Ameca tworzy granicę ze stanem Jalisco, Las Canas stanowi granicę z Sinaloa. Wzdłuż wybrzeża rozmieszczone są jeziora, ważniejsze z nich to: Santa María del Oro, San Pedro Lagunillas i Agua Brava.