14 października 1920 awansował do stopnia kapitana. Do końca 1920 dowodził baterią zapasową 17 pap. Następnie urlopowany z wojska i 9 lutego 1922 przeniesiony do rezerwy. W rezerwie otrzymał przydział do 17 pap. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Ostrów Wielkopolski. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VII. Był wówczas w grupie oficerów „powyżej 40 roku życia”.
W wyniku parcelacji, otrzymał majątek w Połajewie. Był również zarządcą innym posiadłości ziemskich. W latach 1939–1940 był urzędnikiem w majątku Budziaki koło Środy Wielkopolskiej. Nawiązał kontakty z Narodową Organizacją Bojową, a następnie wszedł w skład sztabu Inspektoratu Rejonowego Armii Krajowej w Środzie Wkpl. Był przewidziany na dowódcę odtwarzanego 68 pułku piechoty AK. 22 lutego 1944 został aresztowany przez Niemców. Po ciężkim śledztwie, został przewieziony do obozu Groß-Rosen i tam zamordowany.
Życie prywatne Żonaty dwukrotnie. Po śmierci pierwszej małżonki, Stanisławy Kluge, poślubił Mieczysławę Przybyszewską. Miał trzech synów – Eugeniusza (zmarł w wieku niemowlęcym), Zbigniewa (ur. 1 lipca 1923 – żołnierz AK, zginął w 1945) i Jana (ur. 22 listopada 1935 – kapitan Żeglugi Wielkiej).