Przeważnie mają 0,5–1 cm wysokości, a ich średnica wynosi 1–2 mm. Najmniejsze mają wysokość 1–2 mm i kształt stożka.
Zazwyczaj główkowata część grzybków, a czasami cały grzybek, mają inną barwę niż podłoże. W polskich jaskiniach tatrzańskich kontrast ten jest dobrze widoczny – główka zazwyczaj jest brunatna i gładka, podczas gdy podłoże jest dużo jaśniejsze niż grzybek oraz porowate i matowe. W jaskiniach Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej te różnice między grzybkami a podłożem są dużo mniejsze.
Analiza mikroskopowa i chemiczna nacieków grzybkowych wykazała, że podłoże, na którym wyrastają, składa się z drobnokrystalicznego kalcytu (odmiana węglanu wapnia) i ma taką samą strukturę jak wyschnięte mleko wapienne odmiany drobnokrystalicznej. Warstwa ma grubość kilku milimetrów i pod grzybkiem tworzy stożkowate wybrzuszenie. Grzybki zbudowane są z licznych mikrokrystalicznych warstewek kalcytu. Wewnątrz grzybków nie ma żadnych śladów wewnętrznych kanałów.