thumb|240px|Grób na gdańskim cmentarzu Oliwskim Leon Bernard Lendzion (ur. 20 maja 1918 w Gdańsku, zm. 26 sierpnia 2005 tamże) – polski inżynier, działacz społeczny, poseł na Sejm PRL III, IV i V kadencji.
Życiorys Urodził się w rodzinie Antoniego (przedwojennego przywódcy Polonii gdańskiej i posła do Volkstagu) i Berty z domu Wiegland (zm. 1968)Leon Lendzion, [w:] Maria Minakowska, Genealogia Potomków Sejmu Wielkiego [dostęp 2025-08-31].. Miał starszego brata Maksymiliana (1914–1993) i młodszą siostrę Łucję po mężu Belling (1920–1998). Uczył się w Gimnazjum Polskim Macierzy Szkolnej w Gdańsku, gdzie w 1936 zdał egzamin maturalny. Następnie rozpoczął studia na gdańskiej Technische Hochschule (ówczesnej Politechnice Gdańskiej), z której wraz z innymi studentami Polakami został siłą usunięty w lutym 1939.
1 września 1939 wraz z bratem i ojcem został aresztowany przez Niemców. Był więźniem obozów koncentracyjnych Stutthof (1939–1940) i Sachsenhausen (1940–1945). Uciekł w czasie ewakuacji obozu i w maju 1945 powrócił do rodzinnego miasta.
Po wojnie podjął studia na Politechnice Gdańskiej, którą ukończył w 1948 z tytułem mgr inż. budownictwa lądowego. Pracował w Urzędzie Morskim w Gdyni, a następnie (od 1950 do 1978, kiedy przeszedł na emeryturę) w Stoczni Gdańskiej.