Nasadowa część tych wyrostków jest w przekroju okrągła, podczas gdy wierzchołkowa jest cienko rozpłaszczona i ma poszarpane brzegi.
Ekologia i występowanie Gatunek szeroko rozprzestrzeniony, holarktyczny. W palearktycznej części zasięgu stwierdzony został w Irlandii, Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Holandii, Niemczech, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Łotwie, Litwie, Szwajcarii, Austrii, Włoszech, Polsce, Białorusi, Czechach, Słowacji, na Węgrzech, Ukrainie, w Chorwacji, Grecji i Afryce Północnej. W Europie jest to jeden z dwóch (obok A. gallica), a w Polsce jedyny przedstawiciel rodzaju pchlinka (Allacma).
Zamieszkuje wilgotne siedliska leśne, zwłaszcza położone blisko gruntu. Bytuje m.in. na pniach drzew, w butwiejącym drewnie, na grzybach, na kamieniach, w ściółce i na powierzchni gleby. Żeruje na glonach.
Jako drobny gatunek przebywający na powierzchni gleby okresowo narażony jest na podwyższone stężenia CO2, niższe jednak niż w przypadku skoczogonków bytujących między cząsteczkami gleby na większych głębokościach.