frameless|upright=1.5|right Monety Stefana Batorego (1579–1586) – monety bite za panowania na tronie polskim i wielkoksiążęcym litewskim Stefana Batorego.
Zjednoczona Rzeczpospolita na przełomie XVI i XVII w., a więc w okresie, kiedy na tronie zasiadał Stefan Batory, przeżywała szczyt swej potęgi politycznej, ekonomicznej i kulturalnej – była najsilniejszym państwem strefy wschodnioeuropejskiej. Do zachodniej Europy napływały w ostatniej ćwierci XVI w. wielkie transporty amerykańskiego srebra, powodując stosunkowo szybkie zmiany cen. Strumień srebra w bardzo poważnej części płynął przez Morze Bałtyckie do Gdańska, a stąd przez Koronę i Wielkie Księstwo Litewskie na wschód tam, gdzie srebro było wciąż drogie. W dodatku zazwyczaj uboga w srebro I Rzeczpospolita otrzymała nagle dostęp do złóż siedmiogrodzkich, a jednocześnie nowe, stosunkowo znaczne złoża srebra odkryto pod Olkuszem. Własne źródła kruszcu pozwoliły na obniżenie kosztów produkcji monetarnej – przedtem i potem w I Rzeczypospolitej monety drobne bito głównie z zachodnich talarów.