Kazimierz Ziembiński (ur. 2 grudnia 1887 w Krakowie, zm. 17 stycznia 1963 w Buenos Aires) – major inżynier pilot Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Stanisława i Augusty z d. Gaździckiej. W 1914 roku ochotniczo zgłosił się do służby w lotnictwie armii carskiej, został skierowany na przeszkolenie w szkołach lotniczych w Petersburgu, Moskwie i w Sewastopolu. Następnie służył w 1. awiacyjnej rocie, w styczniu 1918 roku wstąpił do I Korpusu Polskiego w Rosji. Otrzymał przydział do I polskiego oddziału awizacyjnym tego Korpusu.
Wstąpił do lotnictwa odrodzonego Wojska Polskiego, w grudniu 1918 roku został przydzielony do II bojowej eskadry lotniczej. W marcu otrzymał kolejny przydział do 3. wielkopolskiej eskadry lotniczej, z którą wyruszył w listopadzie 1919 roku do walki na froncie litewsko-białoruskim. Wyróżnił się podczas działań bojowych eskadry w okolicy twierdzy w Bobrujsku. Loty rozpoznawcze, w których brał udział, przyczyniły się do jej zdobycia 29 sierpnia.