Istotnie w tym czasie do majątku przyjechały niemieckie ciężarówki i wywiozły kilku złapanych Żydów do łódzkiego getta. Pozostali ocaleli.
W Warszawie mały|Budynek przy ul. Emilii Plater 17, widok współczesny W 1940 Józef Walaszczyk poznał Irenę Front (używająca nazwiska Bartczak), w której się zakochał. O tym, że jest Żydówką, powiedziała mu, kiedy do hotelu, w którym się zatrzymali, wpadli na rewizję Niemcy. Józef pomógł Irenie ukryć się za szafą, sam zaś, symulując problemy żołądkowe, zamknął drzwi i udał się do toalety poza pokojem. Niemcy odstąpili od rewizji po zapewnieniach właścicielki pensjonatu, że to stały i znany klient. Po tej sytuacji Irena zamieszkała w jego kawalerce przy Kruczej, a Józef załatwił dla niej sfałszowane dokumenty, wziąwszy z nią wcześniej fikcyjny ślub. Po pewnym czasie została jednak, wraz z grupą 20 żydowskich znajomych, aresztowana. Walaszczyk, dowiedziawszy się o tym, udał się natychmiast do Warszawy. Na posterunku gestapo, w którym Armia Krajowa miała swojego agenta, pojawił się o 12. Dowiedział się tam, że jeśli do 17:00 dostarczy kilogram złota, Niemcy wypuszczą Żydów (odmówili zwolnienia samej Ireny). Walaszczyk zdobył i zapłacił wymagany okup, dzięki czemu uratował w sumie 21 osób. Mimo zapewnień gestapowców, że lokal przy ul.