Powrót do getta warszawskiego i śmierć mały|Widok ogólny pomnika bunkra Miła 18 w Warszawie – miejsca śmierci Sarenki Zylberberg. mały|Nazwiska żydowskich bojowników, w tym Racheli (Sarenki) Zylberberg na obelisku pod pomnikiem bunkra Miła 18 w Warszawie. Nazwisko Zylberberg w prawym rzędzie, trzecie od dołu. W styczniu 1942 roku Zylberberg wróciła do getta warszawskiego. Pracowała w spółdzielni krawieckiej razem z Mirą Fuchrer i Tową Frenkel. Mieszkała przy ul. Nowolipie 40a. Jej powrót miał dwa cele: przekazanie relacji naocznego świadka o metodycznej eksterminacji Żydów w Ponarach niedaleko Wilna; Żydzi warszawscy do tej pory o tym nie wiedzieli; wspieranie buntu przeciwko Niemcom w getcie warszawskim. Po powrocie do getta dołączyła do podziemia żydowskiego. Zebrała się wokół niej grupa młodych ludzi. Opowiadała im szczegółowo informacje o masakrze niemiecko-litewskiej w Ponarach. Świadectwo składane przez Zylberberg tak opisywała Aliza Wittis Shomron:
Rachel Lea Sarenka Zylberberg zginęła w bunkrze na Miłej 18. Na kamieniu pamiątkowym pod tym adresem wyryte jest jej imię. W chwili śmierci miała 23 lata.
Przypisy