Józef Gołębiewski (ur. 19 kwietnia 1895 w Poznaniu, zm. 22 października 1973 tamże) – polski urzędnik, porucznik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 19 kwietnia 1895 w Poznaniu, w rodzinie Piotra i Heleny z Hoffmannów. Po ukończeniu siedmioklasowej szkoły powszechnej, ojciec zapisałgo do prywatnego zakładu naukowego profesora Jezierskiego w Poznaniu, w którym przygotowywał się do egzaminu z zakresu szóstej klasy gimnazjum. Niemieckie władze oświatowe odmówiły mu złożenia tegoż egzaminu. Następnie przez dwa lata uczęszczał do Szkoły Handlowej w Poznaniu i równocześnie odbywał praktykę w fabryce należącej do firmy Romana Barcikowskiego. 3 maja 1915 powołany do armii niemieckiej. We wrześniu tego roku został wysłany na front serbski, gdzie został wcielony do 209 rezerwowego pułku piechoty. W styczniu 1916 został przeniesiony na front zachodni, gdzie wziął udział w bitwie pod Verdun. 24 kwietnia 1916 dostał się do niewoli francuskiej. Jesienią 1918 wstąpił do organizującej się we Francji Armii Polskiej gen. Józefa Hallera. W 1919 awansowany na stopień podchorążego.