W 1918 wstąpił do odrodzonego Wojska Polskiego i otrzymał przydział do 3 szwadronu 4 pułku ułanów. W lutym 1920, w stopniu plutonowego, zwolniony z wojska. W sierpniu 1920 ponownie zmobilizowany, został wyznaczony na stanowisko dowódcy plutonu w szwadronie płockim 201 pułku szwoleżerów i w składzie macierzystego oddziału walczył na froncie polsko-bolszewickim. 21 sierpnia na czele swojego plutonu wykonał szarżę, podczas której została zdobyta wieś Dunaj, obsadzona przez wielokrotnie silniejszego przeciwnika. Za czyn ten odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.
W lutym 1921 został zdemobilizowany w stopniu podchorążego i wrócił do pracy na swym majątku. W rezerwie został przemianowany na chorążego. 15 czerwca 1937 należące do niego majątki Daniszewo i Malenie zostały przejęte na własność przez Towarzystwo kredytowe ziemskie. Zmarł 30 czerwca 1941 w Rządkowie, a pochowany został na cmentarzu w Starej Rawie.
Był żonaty z Wandą z Kosińskich, miał córki: Barbarę (ur. 1912), Agnieszkę (ur. 1916) i Magdalenę (ur.