Józef Płużański (ur. 14 czerwca 1894 w Końskich, zm. w kwietniu 1945 w Stuthoff) – major kawalerzysta Wojska Polskiego, uczestnik I wojny światowej, wojny polsko-bolszewickiej i II wojny światowej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 14 czerwca 1894 w rodzinie Witolda i Marii z d. Jarosławskiej. Podczas nauki brał udział w strajku szkolnym, za co został ze szkoły karnie usunięty. Od 1905 w Szkole Kadetów w Połocku, od 1913 do Akademii Rolniczej w czeskim Taborze. Należał do Związku Strzeleckiego. Po wybuchu I wojny światowej w 1914 zmobilizowany do armii rosyjskiej. W latach 1915–1916 szkolił się w oficerskiej szkole kawalerii w Elizawetgradzie. Od 1 października 1916 w stopniu podporucznika dyonu, następnie pułku. Służył w Legionie Puławskim, z którym brał udział w bitwie pod Stanisławowem i szarży pod Krechowcami. Od 1918 dowódca szwadronu w 1 pułku ułanów 1 Korpusu Polskiego w Rosji. Po rozwiązaniu Korpusu próbował się przedostać na Półwysep Kolski, zatrzymany i aresztowany, udało mu się uciec z więzienia w Moskwie. Od grudnia 1918 w 1 Dywizji Jazdy gen. Lucjana Żeligowskiego.