Odmowa chodzenia do szkoły – sytuacja, w której osoba małoletnia odmawia realizacji obowiązku szkolnego. Część autorów zawęża zakres terminu do absencji szkolnej związanej z trudnościami emocjonalnymi.
Odmowa chodzenia do szkoły stanowi problem szerszy niż tylko niechęć czy brak zainteresowania. Stanowi istotny problem medyczny z dziedziny pediatrii, może być także traktowana jako objaw psychiatryczny.
Epidemiologia Odmowa chodzenia do szkoły dotyczy od 2 do 5% populacji w wieku szkolnym bądź wedle innych danych 1–5%. Najczęściej obserwuje się w wieku 5–6 lat i 10–11 lat bądź 5–7 lat i następnie 11–14 lat. Nie stwierdza się różnic pod względem płci ani grupy społecznej. Zebranie dokładnych danych utrudnia ukrywanie uchylających się przed szkołą małoletnich przez ich rodziców.
„Fobia szkolna” Odmowa chodzenia do szkoły bywała niekiedy nazywana „fobią szkolną”. Termin ten powstał w 1941. Międzynarodowa Klasyfikacja ICD10 nie uwzględnia takiej fobii. W rozdziale V obejmującym zaburzenia psychiczne oraz zaburzenia zachowania wyróżnia ona prócz fobii społecznych i agorafobii specyficzne (izolowane) postaci fobii z kodem F40.2. Wymienia ona kilka przykładowych obiektów bądź sytuacji mogących wiązać się z objawami fobii, nie wymieniając fobii szkolnej.