Po wojnie pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w macierzystym pułku. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 368. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W 1923 był odkomenderowany do Obozu Szkolnego Artylerii w Toruniu. 13 października tego roku został przydzielony do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie w charakterze słuchacza Kursu Normalnego 1923/25. Z dniem 3 października 1925, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Oddziału I Sztabu Generalnego. 12 kwietnia 1927 prezydent RP nadał mu stopień majora z dniem 1 stycznia 1927 i 69. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Następnie pełnił służbę w Oddziale II Sztabu Generalnego, a później w Biurze Uzupełnień Ministerstwa Spraw Wojskowych (od 31 lipca 1931 – Departamencie Uzupełnień). W październiku 1931 został przeniesiony do 18 pułku artylerii lekkiej w Ostrowi Mazowieckiej na stanowisko dowódcy dywizjonu. 17 stycznia 1933 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1933 stopień podpułkownika w korpusie oficerów artylerii i 18. lokatą. Z dniem 20 września tego roku został przeniesiony do Oddziału I Sztabu Głównego. 15 listopada 1933 został szefem Wydziału Ogólnego, a 2 stycznia 1934 szefem Wydziału Ogólno-Mobilizacyjnego.