Kopiec binarny (, czasem używa się też określenia sterta) – tablicowa struktura danych reprezentująca drzewo binarne, którego wszystkie poziomy z wyjątkiem ostatniego muszą być pełne. W przypadku, gdy ostatni poziom drzewa nie jest pełny, liście ułożone są od lewej do prawej strony drzewa. Wyróżnia się dwa rodzaje kopców binarnych: kopce binarne typu max w których wartość danego węzła niebędącego korzeniem jest zawsze mniejsza niż wartość jego rodzica oraz kopce binarne typu min w których wartość danego węzła niebędącego korzeniem jest zawsze większa niż wartość jego rodzica.
Reprezentacja kopca binarnego w pamięci thumb|250px|Rysunek 1: Przykład niepełnego drzewa binarnego typu max Kopiec binarny przechowywany jest w pamięci w postaci tablicy opisanej dwoma parametrami: parametrem length przechowującego informacje o wielkości całej tablicy oraz parametrem heap-size, który przechowuje informacje o wielkości kopca binarnego. Korzeń drzewa przechowywany jest zawsze w pierwszej komórce tablicy. Dla drzewa zwizualizowanego na rysunku 1 kopiec binarny wygląda następująco: Indeks 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Klucz 20 16 8 10 15 2 5 7 6 3
Na pierwszej pozycji znajduje się korzeń. Indeksy lewego i prawego syna węzła i to odpowiedni 2i oraz 2i+1.