Po studiach Ganz pracował blisko 20 lat w Czechosłowacji, prowadząc badania w Instytucie Chorób Układu Krążenia w Pradze, jednak rozczarował się do ustroju bolszewickiego i dlatego gdy w 1966 r. otrzymał przywilej wyjazdu z rodziną na urlop do Włoch, zgłosił się w Wiedniu po wizę amerykańską i otrzymał ją dzięki posiadaniu krewnych w Los Angeles. Do końca kariery zawodowej pracował od tego czasu w Cedars-Sinai Medical Center. Wraz z Jeremym Swanem najbardziej znany jest z opracowania cewnika pozwalającego mierzyć ciśnienie w jamach serca i naczyniach krwionośnych, tzw. cewnika Swana-Ganza, który składał się z balonika na końcu miękkiego cewnika kierowanego przez prąd krwi zamiast dotychczas stosowanych sztywnych cewników. Ponadto Ganz odegrał kluczową rolę w opracowaniu techniki trombolizy i po badaniach na zwierzętach był w 1982 r. wraz z P.K. Shahem, jednym z pierwszych lekarzy stosujących enzymy rozpuszczające zakrzepy do odblokowania tętnic zatkanych w zawale serca. Obie techniki zostały przyjęte pozytywnie i zaczęły być szeroko stosowane na świecie. Później Ganz był również profesorem medycyny na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles.
W 1992 r. wyróżniony Distinguished Scientist Award of the American College of Cardiology.